.: July, 2007

7/31/2007

ทุกเช้า(ถ้าว่าง) จะไปออกกำลังกายที่สวนสาธารณะ

ทุกเย็น (ถ้าว่าง) จะไปออกกำลังกายที่สวนสาธารณะ

มองรอบ ๆ มักเจอสิ่งที่สดุดตา

มีกระรอกตัวน้อย อยู่ 2 ตัว แต่ไม่ทราบอายุเท่าไหร่

จะยังเด็กน้อย หรือ เด็กโต หรือ ผู้เฒ่า ไม่กล้ายืนยัน

เกรงจะบอกผิด เพราะ มันไม่มีผมหงอกขาว ผิวหนังไม่ได้เหี่ยวย่น

หรือ นมกำลังแตกพาน แต่อย่างใด สรุปคือไม่ทราบ

มันจะวิ่งอยู่ 2 ตัว บางครั้งก็เห็นตัวเดียว

ปีนป่ายต้นไม้เป็นส่วนใหญ่

และนับเป็นบุญของมันแต่ชาติไหนก็ไม่ทราบ

จะมีชายวัย 60 น่าจะได้ มองและเดา ๆ เอา ยังไม่เคยหรือพูดคุยสอบถาม

มักจะวางเศษขนมปังบนกิ่งไม้ เรียงรายอย่างตั้งใจให้

ฉันเองได้แต่มองและชื่นชม ว่าน้ำใจเขามีล้นเหลือ

น่าชื่นชม น่ายินดี ที่ได้เห็น คนมีน้ำใจที่ดี และงาม

กระรอก จะมองอย่างระมัดระวัง ไม่ได้ตะกระตะกรามลงมาทันที

มองแล้วมองเล่า มองยังกะเป็นโรคจิตยังไงหก็ไม่ทราบได้

เพราะฉันมองอย่างสนใจว่าเมื่อไหร่ มันจะลงมากินนะ

มันลงมาที่เศษขนมปัง ก็ยังมองสังเกตสังกาอยู่อีกยกใหญ่

จนฉันมองรู้สึกเหนื่อยแทน

ใจยังบ่นในใจ มันจะมองอย่างระวังอะไรจะขนาดนั้น

กว่าจะกินเศษขนมปังลงไป

และท้ายที่สุดก็กินอย่างระแวดระวังอยู่ร่ำไป

ทุกครั้งที่เจอกระรอก ฉันจะสวัสดี ในใจเงียบ ๆ

สวัสดี สวัสดี สวัสดี ....

ยังไงก็ได้นะ ....

เธอจะคิด... ยังไงก็ได้นะ

เธอจะรู้สึก ... ยังไงก็ได้นะ

เธอจะมอง ... ยังไงก็ได้นะ

เธอจะทำ ... ยังไงก็ได้นะ

ยังไงก็ได้นะ